Blog > Komentarze do wpisu

Sokolnictwo

Trudno jednoznacznie stwierdzić, czym jest sokolnictwo. Pokrótce można napisać, że jest to proces oswajania drapieżnego ptaka, polegający na ukrócaniu i unoszeniu, zwabianiu. Sokół ma być nauczony przylatywać do opiekuna, po uprzednim treningu. Oswojony sokół to sokół, z którym wychodzi się na pole, wypuszcza się go całkiem luzem, ptak może swobodnie latać, a potem wrócić do swojego pana, zwabiony kawałkiem mięsa i poczuciem bezpieczeństwa u swojego właściciela.


Trudno jednoznacznie stwierdzić, czym jest sokolnictwo. Pokrótce można napisać, że jest to proces oswajania drapieżnego ptaka, polegający na ukrócaniu i unoszeniu, zwabianiu. Sokół ma być nauczony przylatywać do opiekuna, po uprzednim treningu. Oswojony sokół to sokół,  z którym wychodzi się na pole, wypuszcza się go całkiem luzem, ptak może swobodnie latać, a potem wrócić do swojego pana, zwabiony kawałkiem mięsa i poczuciem bezpieczeństwa u swojego właściciela.

Termin ten łączy się z wieloma kwestiami. Dlatego jest on stosunkowo niejasny. Dla Amerykanów i Anglików jest to sport, dla innych hodowla. Jednak trudno się zgodzić z takim stwierdzeniem. Szkolenie ptaka, sama jego hodowla jest dość specyficzna. W grę nie wchodzi karcenie sokoła, lecz tylko nagradzanie, sama pielęgnacja zwierzęcia jest także wymagająca. Nic nie osiągniemy za pomocą siły. Można powiedzieć, że sokolnictwo opiera się na wzajemnej współpracy ludzi i zwierzęcia. Istnieją sokolnicy, którzy opiekują się swoimi ptakami dla samej przyjemności.

Definicja słownikowa określa sokolnictwo jako polowanie z ptakiem drapieżnym (najczęściej sokołem) na zwierzynę. I tutaj właśnie kryje się istota tego specyficznego hobby, jest nią oczywiście polowanie. Od samego niemal początku celem sokolnictwa było ułatwienie polowania ludziom. Ptaki wyposażone przez naturę w szpony i odpowiednio wyczulone zmysły są w stanie łowić odpowiednią zdobycz. Kiedyś, gdy polowanie na zwierzynę było celem, stanowiło o kwestii przetrwania, pomoc ptaków była niezastąpiona. Dzisiaj samo posiadanie skrzydlatego przyjaciela, obserwacja jego lotu, polowanie jest niezwykłym przeżyciem. Sokolnictwo to bardzo naturalny sposób uprawiania hobby, jakim jest polowanie.

 

Trochę historii

Sokolnictwo wywodzi się ze starożytnych kultur dalekiego wschodu – z Chin, Japonii. Było znane także w innych starożytnych państwach – Indiach, Persji, Arabii. W Europie o sokolnictwie wiemy od IV wieku naszej ery. W Polsce należy łączyć je z tradycjami kultur prasłowiańskich. W XIX wieku na przekór poprzedniej popularności sokolnictwo niemal zanikło. Stało się tak dlatego z dwóch przyczyn – znacząco zmniejszyła się populacja ptaków drapieżnych w Polsce, technika broni palnej została udoskonalona. W roku 1970 dzięki staraniom pasjonatów sokolnictwa, hodowli ptaków i myśliwych zaczęto bardziej się interesować tą dziedziną, a właściwie sposobem łowów. W 1972 roku Zarząd Główny PZŁ powołał „Gniazdo Sokolników” - Krajowy Klub Sokolników i Ochrony Ptaków Drapieżnych. Siedzibą klubu, miejscem licznych spotkań stało się Technikum Leśne w Tucholi. Pierwszym mistrzem sokolnictwa został Zygmunt Pielowski.

Należałoby jeszcze napisać o prawie dotyczącym sokolnictwa. Zgodnie z konwencją Waszyngtońską do celów sokolniczych używa się ptaki drapieżne z zamkniętej hodowli.

PZŁ oraz sokolnicy dbają o przywrócenie rzadkich ptaków, zagrożonych gatunków do środowiska naturalnego. Powstał specjalny ogólnopolski projekt – „Program restytucji populacji sokoła wędrownego”.

Dzisiaj sokoły wędrowne używane są do polowań na zwierzynę drobną, głównie na ptactwo. Z sokołem rarogiem poluje się na bażanty, zające, króliki i kuropatwy. Z jastrzębiem na bażanty, zające, kuropatwy, króliki. Z kolei z orłem przednim można palować na większą zwierzynę, taką jak sarna czy lis. Zasada też jest taka – z samcami poluje się na mniejsze gatunki, z samicami na większe.

sobota, 18 grudnia 2010, myslistwo

Polecane wpisy